TRANSKRYPCJA - Język japoński

Pewnie nie każdy wie, że istnieje coś takiego, jak transkrypcja Hepburna :) Jest to transkrypcja pisma i dźwięków języka japońskiego na alfabet łaciński.

 Głoski w większości wymawiane są, tak jak w języku polskim:

-„ch” wymawia się jak „ć”

-„sh” wymawia się jak „ś”

-„j” wymawia się jak „dź”

-„w” wymawia się jak „ł”

-„y” wymawia się jak „j”

Kolejne głoski mogą wydawać się nam obce:

-„f” w języku japońskim jest spółgłoską dwuwargową, a nie wargowo-zębową, tak jak w języku polskim i przypomina dźwięk dmuchania

-„r” wymawia się jak coś pomiędzy „r” a „l”

-„u” wymawia się z rozluźnionymi ustami

 


Długie samogłoski

A+A – zapisuje się tak „aa”, np. w słowie お婆さん (おばあさん) o + ba + a + sa + n = obaasan (babcia)

I + I – zapisuje się tak „ii”, np. w słowie 美味しい (おいしい) o + i + shi + i = oishii (smaczny)

E + E = zapisuje się „ee”, np. w słowie お姉さん(おねえさん)o + ne + e + san = oneesan (starsza siostra)

U + U – zapisuje się tak „ū”, np. w słowie 数学(すうがく)su + u + ga + ku = sūgaku (matematyka)

O + O – zapisuje się „ō”, np. w słowie 氷(こおり)ko + o + ri = kōri (lód)

O + U – zapisuje się jako „ō”, np. w słowie 電報(でんぽう)de + n + po + u = denpō (telegram)

*w przypadku długich samogłosek w katakanie, zapisuje się je po przez „ー”, np. w słowieコーヒー kōhii (kawa), カード kaado (karta), ボール bōru (piłka)

 


W języku japońskim istnieją podwójne spółgłoski, które oznaczane są po przez sokuon (jest to znak przypominający „tsu” っ(hiragana) lubッ(katakana), tylko że mniejszy (oryginalny rozmiar to つlubツ). Przykładowe słowa:

切符(きっぷ): kippu – bilet

雑誌(ざっし): zasshi – magazyn

結果(けっか): kekka – wynik

Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.
zamknij [x]